لینک سازی داخلی یا internal linking چیست؟

لینک های داخلی
هایپرلینک هایی که به صفحات فرعی در یک دامنه پیوند می دهند به عنوان "پیوندهای داخلی" توصیف می شوند. با پیوندهای داخلی، قدرت پیوند صفحه اصلی را می توان بهتر در بین دایرکتوری ها توزیع کرد. همچنین موتورهای جستجو و کاربران می توانند مطالب را راحت تر پیدا کنند.
برخلاف بک لینک ها، لینک های داخلی می توانند از کلمات کلیدی منفرد به عنوان متن لنگر استفاده کنند. تجزیه و تحلیل و بهبود ساختار لینک داخلی بخشی از بهینه سازی روی صفحه در بهینه سازی موتورهای جستجو است.

هدف پیوندهای داخلی
پیوند داخلی چندین هدف را به طور همزمان انجام می دهد. برای Google & Co منطقی است. و همچنین برای کاربران.

برای موتورهای جستجو: اگر فرض کنید که تنها کسری از همه URL های یک وب سایت با اندازه متوسط از خارج از طریق بک لینک پیوند داده شده اند، مشخص می شود که ساختار لینک داخلی در این مرحله کار مهمی را انجام می دهد. به محض اینکه Googlebot یا خزنده موتور جستجوی دیگری از یک وب سایت بازدید می کند، پیوندهای یافت شده را طبق دستورالعمل های robots.txt دنبال می کند. در اینجا متن لنگر نیز خوانده و تفسیر می شود. پیوندهای داخلی اطلاعات ربات را می دهند و اتصال موضعی زیرصفحه های درون یک دامنه را به خزنده می دهند. به لطف فراوانی پیوندهای داخلی و متون پیوند آنها، ربات می تواند، برای مثال، تشخیص دهد که چرا یک صفحه فرعی خاص به یک عبارت جستجوی معین مرتبط تر است. حتی بدون بک لینک خارجی که به صفحه مربوطه ارجاع دهد.
برای کاربران: پیوندهای داخلی برای کاربران قابل مشاهده است، به عنوان مثال. به عنوان یک ناوبری اصلی یا در ساختار خرده نان. این به یک ابزار اصلی پیوند داخلی برای کاربران صحبت می کند: جهت گیری. در عین حال، پیوندها با یک وب سایت فرصتی را برای جلب توجه به موضوعات بیشتر یا محتوای اضافی ارائه می دهند. این همچنین به احتمال زیاد منجر به ماندن کاربران برای مدت طولانی در سایت می شود. این سیگنال کاربر به نوبه خود می تواند تأثیر مثبتی بر طبقه بندی یک وب سایت توسط موتورهای جستجو داشته باشد. یک مثال کلاسیک برای پیوندهای داخلی موفق، ویکی پدیا است که در آن بازدیدکننده از یک مقاله به یک «پیشنهاد» مربوطه هدایت می شود تا با یک کلیک اطلاعات بیشتری را بیابد.
این ساختار پیوند خوب را مشخص می کند
با کمک لینک های داخلی می توان انتساب موضوعی صفحات فرعی و همچنین پیمایش کاربران را بهینه کرد. برای اطمینان از منطقی بودن ساختار پیوند، وب مسترها و سئوکاران باید به جنبه های زیر توجه کنند:

در حالت ایده آل، پیوندهای داخلی نباید در فوتر یا نوار کناری قرار گیرند.
مکان ایده آل لینک های داخلی در ابتدای صفحه است، به طوری که یک کلیک بر روی لینک مربوطه می تواند در واقع انجام شود.
متن لنگر یک لینک داخلی باید از کلمه کلیدی مرکزی صفحه هدف تشکیل شده باشد یا به کاربر و موتور جستجو ایده روشنی از پیوند هدف بدهد.
پیوندهای داخلی یک وب سایت باید خود را از بقیه متن با حروف کج/پررنگ و/یا زیرخط متمایز کنند.
پیوندهای تنظیم شده داخلی باید با موضوع صفحه پیوند مطابقت داشته باشند و با پیوند دادن موضوع را بسط دهند یا به آن اضافه کنند.
لینک های داخلی نیز در واقع باید توسط کاربران کلیک شوند.
تعداد پیوندهای استفاده شده در صفحه باید به مقدار معقولی در هر زیرصفحه محدود شود تا میزان ایده آل آب پیوند منتقل شود.
هدف پیوند همیشه باید با یک کلمه کلیدی در دامنه پیوند داده شود.
تفاوت بین لینک های داخلی، ورودی و خروجی
در حالی که موتورهای جستجو مانند گوگل فیلترهای اسپم مربوطه را برای بک لینک ها از طریق الگوریتم های جستجو تنظیم کرده اند، این محدودیت برای لینک های داخلی اعمال نمی شود. این بدان معناست که امروزه برای مثال باید از استفاده از لینک های کلیدی "سخت" در لینک های خارجی خودداری شود تا جریمه ای از طرف گوگل دریافت نشود.

در لینک سازی داخلی استفاده از کلمات کلیدی در متن لینک از اهمیت ویژه ای برخوردار است تا موتورهای جستجو بتوانند بهتر در وب سایت جهت گیری کنند.

برخلاف پیوندهای خروجی، مشکلات پیوند داخلی مانند محله های بد نیازی به نگرانی ندارند، زیرا امکان پیوند از هر نقطه دامنه به هر URL دلخواه در دامنه وجود دارد.

سوالات متداول در مورد لینک های داخلی
یک وب سایت باید چند لینک داخلی داشته باشد؟
برای مدت طولانی قانون این بود که نباید بیش از 100 لینک در یک URL یافت شود. اما هیچ محدودیت واقعی وجود ندارد. با این حال، بودجه خزیدن Googlebot به تعداد پیوندهای داخلی یک URL محدود می شود. اساساً، هرچه بودجه خزیدن برای URL بیشتر باشد، پیوندهای داخلی بیشتری را می توان تنظیم کرد.

آیا اگر من فقط از لینک های کلمه کلیدی به صورت داخلی استفاده کنم، جریمه ای در گوگل وجود دارد؟
خیر، بر خلاف بک لینک های ورودی، هیچ محدودیتی در لینک سازی داخلی وجود ندارد. در واقع، این دقیقاً پیوندهای کلمه کلیدی هستند که باید استفاده شوند.

آیا لینک های موجود در ناوبری اصلی کافی نیستند؟
مهم ترین دسته های یک وب سایت عموماً از طریق ناوبری اصلی قابل دسترسی هستند. به منظور ارجاع حتی در عمیق ترین دایرکتوری ها، پیوندهای داخلی نیز باید در محتوا تنظیم شوند.

آیا لینک سازی داخلی حتی در سایت های کوچک ارزشمند است؟
در وب سایت های کوچک نیز، پیوند داخلی صفحات فرعی باید منطقی و با ساختار انجام شود